SOS CONTRA A CONSTRUCCIÓN DO ILEGAL PORTO DE MASSÓ EN CANGAS. SOLIDARIEDADE!!

Polo seu interese reproducimos o seguinte estracto dunha información publicada na páxina web da Rede Galiza Non se Vende despois da violenta e brutal represión da Garda Civil contra o povo de Cangas e, especialmente contra 16 activistas pertencentes a diversos colectivos e á rede Galiza Non Se Vende, cando se atopaban nas inmediacións das obras que se están a desenvolver na antiga fábrica de Massó. Algúns/as deles/as foron golpeados polas forzas da Garda Civil e posteriormente trasladados a dependencias policiais de Cangas e Pontevedra.

Desde o PCPG queremos expresar tamén con todas as nosas forzas o repudio por este acto de barbarie realizado polas forzas policiais, ao servizo de intereses económicos mafiosos, e contra os seus colaboradores mediáticos e políticos, así como o incondicional apoio e solidariedade con todas/os compañeiros/as os que sofriron esta vandálica represión por defenderen valerosamente a nosa Terra e o noso Mar

(...) Galiza Non Se Vende

Hai escasos días o Premio Nobel da Paz Adolfo Pérez Esquivel apoiaba en Cangas a loita dos nosos compañeiros e denunciaba o papel do gran capital en conflitos como o que está a acontecer en Cangas “porque moitas veces priviléxiase ao capital financeiro sobre a vida do pobo”. En opinión do Premio Nóbel “Estamos nun pequeno planeta, a nosa única casa”, dixo para argumentar a defensa do medio ambiente mundial. “Aquí non hai fronteiras para apoiar as causas xustas”, engadiu. Anunciou a posible creación dun tribunal penal internacional para xulgar os delitos ambientais e requiriu o respecto aos dereitos dos pobos ” facendo unha mención expresa aos mariñeiros da ría de Vigo.

Con esta xa son varias as veces que a Delegación do Goberno opta por reprimir un dereito básico como é o dos ecoloxistas a opoñerse a unhas obras que implican un grave atentado medioambiental e lesionan aos intereses económicos de milleiros de persoas que viven do marisqueo. Hai un mes máis de mil persoas manifestáronse en contra deste proxecto polas rúas de Cangas, unha demanda que o goberno non só desatende senón que manda reprimir brutalmente.

COMUNICADO DE GNSV

Galiza Non Se Vende. 20 de xulho 2009. Cangas

BRUTAL INTERVENCIÓN DA GARDA CIVIL EN CANGAS - MASSÓ

DEZASEIS PERSOAS DETIDAS

Hoxe en Cangas, unha vez máis, a intención de reiniciar as obras en Massó tinguiuse de violencia e represión, pero desta vez rebasou tódolos límites. Dende primeira hora da mañá, numerosas veciñas e veciños de Cangas, e membros de colectivos sociaise e ecoloxistas, que facían garda no Salgueirón, como cada mañá, para impedir as obras ilegais do porto deportivo de Massó, foron agredidos violentamente e detidos pola Garda Civil.
A rede Galiza Non Se Vende amosa a súa indignación por este novo acto autoritario, que criminaliza toda protesta lexítima en defensa dos valores da ría, e denuncia que, unha vez máis, a Garda Civil está a protexer intereses privados, protexendo unha obra ilegal con enorme impacto sociambiental, en vez de protexer e tutelar o interés xeral e colectivo e o respecto á legalidade vixente.

A DESTRUCION DA RIQUEZA COMUN

Na zona mariña de Massó que pretende estragarse coa construción do porto deportivo, faenan arredor de 500 persoas. Dela tense sacado máis dunha tonelada de ameixa nun só día. Pero tamén polbo, camarón, navalla, ostra, centola, ourizos… Os seus fondos de maërl son especialmente ricos en biodiversidade, dos máis ricos da ría, e constitúen unha zona de alevinaxe de moitas especies.


A ILEGALIDADE COMO MEDIO, A REPRESION COMO SISTEMA

As ilegalidades e irregularidades que rodean este proxecto son de enormes magnitudes. Baste dicir, por mor da brevedade, que a empresa construtora chegou a inscribir no Rexistro da Propiedade de Cangas como pleno dominio un espazo de dominio publico maritimo terrestre.

Esta mañá varios camións e escavadoras, sen ningunha licenza para tal actividade, pretendían acceder pola zona da Torre (inmediacións do edificio principal da antiga factoría de Massó) ao punto de vertedura de entullos fronte á fábrica para poder seguir executando as obras. Unhas 15 persoas que tentaban de forma pacífica (nunha sentada) impedir o acceso dos camións que non contaban con licencias foron desaloxadas violentamente e agredidas pola Garda Civil, e varios resultaron feridos. Unha ambulancia recollía a un membro do Foro Social de Cangas tras recibir unha forte agresión nunha perna recentemente operada.

Despois da carga da Garda Civil, nun clima de tensión e nerviosismo, leváronse a cabo numerosas detencións (16 persoas) baixo cargos ficticios, para evitar que seguiran as protestas e entorpecementos das obras, que ata agora foran paralizadas.

Entre os detidos están numerosos activistas de colectivos integrantes da rede Galiza Non Se Vende: Tiago, do Foro Social, detido e esposado por estacionar o vehículo diante das obras; Sangabriel, do Foro Social de Cangas, agredido cun porrazo na cara; Edi, de Bouzas Móvete, agredido e esposado; Sabela, de Verdegaia, agredida e lesionada nunha perna; Pichi, de Luita Verde; Pasatem, de Caleidoskopio; Pipas, de Fuga em Rede; Iria, da Ría Non se Vende; todos eles inmobilizados de forma violenta e detidos sobre as doce do mediodía. Da mesma forma, detiveron a Marichu Álvarez, do grupo municipal ACE do Concello de Cangas. A moitos dos detidos os trasladaron esposados ate os furgóns como se de criminais se tratase. A indignación veciñal por estas detencións supuso a unánime repulsa e a enérxica protesta dos alí presentes (20-30 persoas), grupo que aumentaba en número pola chegada de novos veciños que secundaban a protesta e apoiaban aos compañeiros e compañeiras detidas.

Sobre a 13 horas, a maquinaria pesada seguía intentando acceder á zona a pesar das protestas. O concelleiro de Urbanismo de Cangas, Mariano Abalo, que chegou ao lugar cando tivo coñecemento dos feitos, ordeou a paralización de toda maniobra da maquinaria pesada.

Malia a represión que os colectivos, veciñas e veciños en defensa da ría e do territorio están a sufrir por parte das forzas e corpos de seguridade ao servicio de proxectos privados, a defensa de Massó –convertida xa en símbolo da loita polo respecto á terra– seguirá viva e non permanecerá impasible ante calquera agresión.

Esta tarde, a rede Galiza Non Se Vende convoca a unha concentración en Cangas en apoio aos detidos, privados de liberdade por defender os valores da ría e o interese público; e por tentar impedir a execución dun proxecto ilegal, destrutor de postos de traballo e devastador do medio.

UNHA INOPERANCIA XUDICIAL SELECTIVA

Desde hai catro anos a Confrarìa de Pescadores “San José” de Cangas ten interposto un contencioso no Tribunal Superior de Xustiza de Galicia contra estas obras, que vulneran a concesiòn estatal que esta confrarìa ten para faenar nesas augas. Ese Tribunal denegou a paralizaciòn cautelar das obras, denegaciòn que foi recorrida polo pòsito cangués hai xa tres anos ante o Tribunal Supremo. Ambolosdous contenciosos durmen nalgunha estanterìa de tan altos tribunais. En cambio, os xulgados son ràpidos à hora de practicar dilixencias contra os membros dos movementos sociais opositores ao proxecto.


SUBDELEGADO DO GOBERNO… ¿OU GOBERNADOR CIVIL?

DESTITUCIÓN

A Rede Galiza Non se Vende denuncia a utilizaciòn da Garda Civil como forza represora e policía privada ao servizo de intereses particulares, contrarios ao ben común, que destrúen a riqueza do noso mar e a nosa terra. Polo tanto, e ESIXE A INMEDIATA DESTITUCIÒN DO ACTUAL SUBDELEGADO DO GOBERNO EN PONTEVEDRA, DELFÌN ALVAREZ, por estes e por outros feitos xa anteriormente denunciados, intolerables nun estado pretendidamente democrático, que nos transportan a tempos pasados e o fan merecedor do antigo nome de “Gobernador Civil y Jefe Provincial del Movimiento”

¡NON AO PORTO DEPORTIVO DE MASSÓ!

A rede Galiza Non Se Vende esixe, asemade, a inmediata paralización das obras e a retirada deste proxecto ilegal, fruto da especulación urbanística, que destrúe o medio natural; as actividades sustentables e os postos de traballo a elas asociadas; o patrimonio cultural e a identidade mesma de Cangas e de Galicia.

¡LIBERDADE INMEDIATA PARA OS DETIDOS!

Os 16 detidos mantiveron a dignidade diante de quen carece dela, e negáronse a declarar perante a Garda Civil. Sobre as 20.45 horas foron liberados 10 deles, baixo a obriga de acudiren a declarar cando lles sexa requirido. Os outros 6 foron trasladados a Pontevedra, obrigados a pasar alí a noite antes de seren trasladados mañá ao xulgado. Resulta moi revelador do proceder do subdelegado Álvarez o feito de que os 6 sexan cangueses, a metade deles do Foro Social de Cangas. Entre eles está Ricardo, o recentemente operado da perna onde hoxe sufriu unha brutal patada, e que foi atendido nunha ambulancia. Fixéronlle unhas placas e déronlle un calmante. E levárono.

Resulta moi alarmante o rumor de que algúns deles van ser acusados de… ¡ATENTADO!.

De isto confirmarse, significaría que o estado tenta empregar técnicas policiais e xudiciais de loita antiterrorista para desactivar os movementos sociais. Significaría, que en lugar de evoluír cara a sustentabilidade e a democracia participativa, o estado involuciona cara a unha neodictadura ao servizo do capitalismo neoliberal. Evolución que os cidadáns deste estado pretendidamente democrático non podemos, nin debemos, nin imos tolerar, porque, alén da natureza, a cultura e a xustiza social, a nosa mesma liberdade está en perigo.

Polo tanto, e mentras preparamos as denuncias pertinentes, ESIXIMOS A INMEDIATA LIBERDADE DE TIAGO, SANGABRIEL, RICARDO, MARICHU, SÉ E IRIS.

CANGAS NON SE VENDE

A RÍA NON SE VENDE

GALIZA NON SE VENDE

[Voltar ao inicio desta nova]

O CONFICTO DE CARAMELO ENTRA NUNHA FASE DECISIVA

Image[de Galiza Livre]. A luita obreira do têxtil crunhês entra numha fase chave. Na série de reunions iniciadas há uns dias, decidirá-se se em que termos se assume o projecto de reconversom de plantilha oferecido pola empresa, e matizado polas forças sindicais. A CIG está-se a demonstrar como a central mais recelosa à hora de assumir um recurte que nom garanta um futuro minimamente digno para as trabalhadoras do têxtil.
Como é habitual nestes dias, marcados ainda pola pegada da greve do metal viguês, os meios empresariais e a mesma empresa culpam a CIG de “posiçons imobilistas” que danariam o conjunto da classe trabalhadora. Numha curiosa inversom da realidade, apresentam como o mais desejável para a sociedade galega que os trabalhadores assumam o recorte de direitos para “poderem trabalhar”. Culminaria assi o processo de recorte iniciado há duas décadas, promovido polo PSOE e continuado polo PP. E sem embargo, a imprensa ignora que as trabalhadores refrendárom um plano de baixas voluntárias. O desacordo está no número de mensalidades com que a empresa compensaria as baixas. Portanto, neste conflito a classe obreira nom está numha posiçom de ofensiva equivalente ao metal viguês.

Em contra dos obreiros e obreiras joga também a nova Junta. Se a anterior se caracterizava pola ambigüidade calculada, este executivo está abertamente em favor do empresariado. O conselheiro de Indústria e Economia, Javier Guerra, está directamente envolvido na indústria têxtil.

Adiamento.

As trabalhadoras venhem de adiar a greve convocada para hoje, apresentando umha nova contraproposta negociadora. O volume das indemnizaçons volve a ser o aspecto mais polémico. Lembremos que ambas as partes levam dous meses de negociaçom para alcançar um acordo sobre este ponto.
CIG reconhece falta de unanimidade.

Contra as acusaçons de dureza e imobilismo realizadas contra a CIG, Dores Martínez, secretária comarcal no têxtil corunhês, reconheceu o esforço na elaboraçom da contraproposta: “foi assumida por CIG, CCOO e comité de empresa”. Porém, a sindicalista reconheceu também que muitas trabalhadoras nom estavam de acordo na cessom, e queriam um outro acordo. No que houvo unanimidade foi na decisom de adiar a greve.

Se a empresa nom assumir esta contraproposta, todas as fontes apontam que se reiniciariam as mobilizaçons.

[Voltar ao inicio desta nova]

O CONFICTO DE CARAMELO ENTRA NUNHA FASE DECISIVA

Image[de Galiza Livre]. A luita obreira do têxtil crunhês entra numha fase chave. Na série de reunions iniciadas há uns dias, decidirá-se se em que termos se assume o projecto de reconversom de plantilha oferecido pola empresa, e matizado polas forças sindicais. A CIG está-se a demonstrar como a central mais recelosa à hora de assumir um recurte que nom garanta um futuro minimamente digno para as trabalhadoras do têxtil.
Como é habitual nestes dias, marcados ainda pola pegada da greve do metal viguês, os meios empresariais e a mesma empresa culpam a CIG de “posiçons imobilistas” que danariam o conjunto da classe trabalhadora. Numha curiosa inversom da realidade, apresentam como o mais desejável para a sociedade galega que os trabalhadores assumam o recorte de direitos para “poderem trabalhar”. Culminaria assi o processo de recorte iniciado há duas décadas, promovido polo PSOE e continuado polo PP. E sem embargo, a imprensa ignora que as trabalhadores refrendárom um plano de baixas voluntárias. O desacordo está no número de mensalidades com que a empresa compensaria as baixas. Portanto, neste conflito a classe obreira nom está numha posiçom de ofensiva equivalente ao metal viguês.

Em contra dos obreiros e obreiras joga também a nova Junta. Se a anterior se caracterizava pola ambigüidade calculada, este executivo está abertamente em favor do empresariado. O conselheiro de Indústria e Economia, Javier Guerra, está directamente envolvido na indústria têxtil.

Adiamento.

As trabalhadoras venhem de adiar a greve convocada para hoje, apresentando umha nova contraproposta negociadora. O volume das indemnizaçons volve a ser o aspecto mais polémico. Lembremos que ambas as partes levam dous meses de negociaçom para alcançar um acordo sobre este ponto.
CIG reconhece falta de unanimidade.

Contra as acusaçons de dureza e imobilismo realizadas contra a CIG, Dores Martínez, secretária comarcal no têxtil corunhês, reconheceu o esforço na elaboraçom da contraproposta: “foi assumida por CIG, CCOO e comité de empresa”. Porém, a sindicalista reconheceu também que muitas trabalhadoras nom estavam de acordo na cessom, e queriam um outro acordo. No que houvo unanimidade foi na decisom de adiar a greve.

Se a empresa nom assumir esta contraproposta, todas as fontes apontam que se reiniciariam as mobilizaçons.

COMEZA A "SEMANA EN BRANCO": TRACTORADA POLA SUPERVIVIVENCIA DO SECTOR LEITEIRO GALEGO

O sector leiteiro, na Galiza e en Europa, REIVINDICA:

1) Reducir a produción: é necesario suprimir o aumento da cota do 1% deste ano e pór en dúbida o aumento programado para os próximos anos. Logo é necesario ir máis aló e reducir suficientemente a cota europea.

2) Establecer un debate sobre as modalidades desta redución de produción. Os pequenos produtores non deben sufrir as consecuencias da redución de produción.

3) Manter un control público da produción. Os produtores deben mobilizarse para instar á UE a que anule a decisión de 2003 de eliminación das cotas en 2015.

4) Garantir unha renda suficiente a todos os produtores e produtoras de leite só é posible a través dun control, unha mellor distribución da cota e un prezo mínimo e remunerador de compra por parte das industrias lácteas.

5) Suprimir as restitucións á exportación, a forma máis visible de dumping cara aos terceiros países. Tamén hai que pór en dúbida a obrigación de importar produtos lácteos e o acordo agrícola da OMC de 1994. É necesario intercambiar o deber de parar o dumping polo dereito de poder protexerse das importacións a baixo prezo.

6) Desalentar a produción leiteira intensiva dependente da soia, favorecer a produción leiteira a base de forraxes locais e pastos permanentes (clima, biodiversidade) e valorizar os métodos de produción máis autóctonos.

7) Ante a perspectiva de 2013, é necesario desenvolver unha nova política leiteira nunha PAC onde o marco da OMC substitúase polo da soberanía alimentaria, algo indispensable para facer fronte aos retos da crise sistémica actual.

8) Engadimos a demanda de apoio financeiro inmediato aos pequenos e medianos produtores para enfrontar as perdidas económicas actuais. Están no centro da vida rural de moitas rexións. [Voltar ao inicio desta nova]

PROLETARIADO GALEGO EN PÉ E "ATÉ A VITORIA, SEMPRE!"

[PCPG:2-07-09] Rematou a marcha de dous dias á capital do noso país dos traballadores/as do metal.

Na vixésima xornada de folga para este sector, a mobilización contou coa solidariedade do noso povo e mostrou unha moi alta moral de loita dos que foron a Compostela. Por milleiros, os do Metal ateigaron a capital de Galiza para deixar alto e claro que non se renden, con berros e palabras de orde de firmeza e dignidade, que expresaban a determinación de vencer.


Así marcharon e así entraron os nosos obreiros do metal. Agora foi en Compostela e mañá estarán onde sexa preciso como exemplar vangarda que son da nosa lendaria clase operaria galega. Ao dicir das crónicas, ficaron eshaustos polo esforzo maratoniano mais amosándonse ante a nación como “imbatíbeis” e "traspasando fronteiras, para que ninguen poida tentar invisibilizar esta loita exemplar".


Como se pode ver no video [marxe dereita da nosa páxina de inicio] berraron alto e prometeron lume (repetido) contra o capital e o enemigo de clase e os seus "mercenarios".


Tamén vocearon a prol da FOLGA XERAL GALEGA con palabras de orde de orgullo de clase e afirmación nacional: "galegos somos, galegos seremos e por españois nunca pasaremos" e mostraron diante e moi alto, en todo o percorrido, o glorioso estandarte revolucionario guevarista: "Até a vitoria, sempre!!".


Pois iso, sexamos responsábeis e apliquémonos o conto. Non son horas de renuncia senón de combate. Se cadra e fose posíbel teremos que axir con unidade, porén con máis firmeza que nunca, que non é pedindo desculpas polos efectos da mobilización (os violentos están da outra beira, na outra banda da barricada). Tampouco non é mirando ou perseguindo o obxectivo da "paz social".

Isto é: Unidos e orgullosos a prol dos nosos direitos e con todas as nosas forzas e intelixencia contra o poderoso inimigo, contra os seus medios e os seus lacaios mediaticos, sindicais e represivos.


Só deste xeito se poden resistir os brutais ataques dos inimigos de clase e parar os bombardeos e "cañonazos contra o corazón do noso proletariado" mencionados por un orador que, amparados na traizón e colaboracionismo amarelo, sen dúbida se intensificarán nas próximas horas.


O momento é decisivo e entendemos que só dese xeito está garantida a vitoria. A deles (os do metal) e a de todos nós.

Avante!

[Voltar ao inicio desta nova]

[Galeria de imaxes]-C.U.T

CONVOCATORIA POR HONDURAS


Sen luz, sen comunicación,
co terror dos tanques na rúa e sen liberdades
- Paremos o golpismo e a barbarie. FORA O EXERCITO DAS RÚAS

- Pola integridade d@s sindicalistas e asociacións populares ameazadas.
- Polo retorno á legalidade e o dereito do pobo hondureño ao exercicio democrático

- RACHEMOS O SILENCIO CÓMPLICE das institucións e dos medios
- Esixamos á UE, ao goberno español e a Xunta que NON RECOÑEZAN AO MONICREQUE DO GOLPISMO.

- Pola ruptura de relacións diplomáticas en tanto non se restitúa a actual lexitimidade democrática representada polo presidente Zelaya.

[Máis información dos sucesos e a resposta popular en Honduras]

ENTRE VIOLENCIA POLICIAL E INTOXICACIÓN MEDIÁTICA

Image

Reproducimos a seguir esta crónica e interesante valorización publicada no portal Galiza Livre.

Hoje som já 18 os dias de mobilizaçons que levam os trabalhadores dos asteleiros. 18 dias sem salário. O clima é de máxima tensom e já se escuitam voces pedindo greve geral. A polícia espanhola tomou a cidade com centos de anti-distúrbios que rodeiam em todo momento as manifestaçons e cargam contra os operários para evitar piquetes, cortes de tráfico ou qualquer outra acçom popular.
No dia de onte forom mais de 40.000 os trabalhadores chamados ao paro, já que também participarom os assalariados de empresas com convénio próprio, como os de Citroën. O convénio que se discute desde há mais de tres meses afecta directamente a 27.000 operários.

Cada novo dia de protestas começa com concentraçons de trabalhadores a primeira hora nas portas dos asteleiros. Ao estar convocado todo o sector também houbo grupos de trabalhadores no resto de fábricas. No caso de Citroën som arredor das 4:00hh da madrugada quando se reunem na entrada. Lá estava, também, a polícia. Este foi a primeira “intervençom” das Forças e Corpos de Segurança do Estado.
Quatro horas depois, arredor das 8:00hh, esta vez no asteleiro de Metalships, em Teis, de novo a polícia, às ordes da Delegaçom do Governo espanhol na Galiza. Comezou presionando com identificaçons e registros de carros, finalmente volverom sacar as porras. As fontes policiais argumentam que “o único que se fixo foi restabelecer a normalidade”.
Arredor das duas da tarde, de novo em Citroën, volveu haber carga e disparos com pelotas de goma, um dos quais bateu numha vizinha da zona que passava por diante. Os trabalhadores defenderom-se emborcando contentores e guindando pedras.
Nas últimas semanas houbo já vários feridos a maus dos anti-distúrbios que mantenhem umha actitude de ataque e agressom em todo momento.

A patronal

Image“Estamos com a água ao pescoço”, Estas som declaraçons dos empresarios de Hijos de J. Barreras, Metalships, Vulcano, Freire, M.Cíes, Cardama, Armada e Factoria Naval Marín, os oito asteleiros, na roda de imprensa realizada antonte desde as instalaçons do Club Fianciero de Vigo.
As empresas acumulam penalizaçons por 1.000 milhons de euros a causa dos atrasos nas entregas, e segundo eles, podem ir à creba um tras do outro. O presidente de Barreras, José Francisco González Viñas, chegou a dizer "A margem de maniobra para superar esta situaçom é de horas. É necessário começar a trabalhar as 24 horas seguidas para salvar os contratos, senom viviremos unha creba em cadeia de todos os asteleiros". E remarcou “fomos avisando do estrangulamento financeiro que sufriam as nossas empresas”, chegando a lamentar “vimo-nos desarroupados desde o ponto de vista produtivo e nom puidemos cumprir coas nossas obrigas que som sagradas em este negócio”.
Na sítuaçom de afogo económico dos seus empregados nom repararom.
A respeito de estas declaraçons, Antolim Alcántara, representante da CIG, aclarou que a culpa da situaçom é dos empresários, e questionou se "prefiren ver caer o sector antes que chegar a um acordo?".
UGT e CCOO
Os sindicatos amarelos nom apoiarom a convocatória de paro para todo o sector. UGT limitou-se aos trabalhadores afectados polo convénio. Comisiones Obreras chegou a desmarcar-se da greve totalmente. O seu representante Ramom Sarmiento, declarou estar avaliando a proposta da Junta, que considera “bastante positiva” a pesar de que nom chega aos mínimos esigidos polos trabalhadores. Porém, onte tivo que rectificar depois de ter umha assembleia com os trabalhadores na que se decidiu seguir nas mobilizaçons.

Intoxicaçom mediática

O tratamento que esta a receber o conflito, apupado polo Governo e pola patronal procura a divisom social acusando de “vándalos” e “agitadores” aos trabalhadores que reclamam os seus direitos na rua. Ao mesmo tempo, justifícam-se as posturas policiais e políticas de ataque, num intento de que na luita nom saiam ganhando os operários, polo precedente que sentariam num momento de tensom social como o actual. Agora, umha vez que UGT e CCOO se submeterom à vontade da patronal os medios mais espanholistas aproveitam para intoxicar sobre o papel da CIG.
Alguns meios como o diario “El Correo Gallego” nom agocham a sua connivência com a ultra-direita. Ligam a resposta contundente na rua e o carácter nacional e de clase da Central Intersindical Galega como a causa do problema e nom com a conseqüência, desviando por tanto, a atençom dos verdadeiros culpáveis. [Voltar ao inicio desta nova]